Αποθέματα

Δεν ξέρω γιατί ξαναγίνεται.
Ούτε γιατί δεν μπορώ να προχωρήσω πάρα κάτω.
Όμως νομίζω πως τώρα φτάνω στον τερματισμό. Στην όποια θέση..
Κύκλοι είμαστε που γυρίζουμε..γύρω απ τον εαυτό μας και ασύμμετρα γύρω γύρω σαν τρελοί, σε ένα κενό αέρος. Κάπου κάπου μες τον χρόνο συναντιόμαστε, εφαπτουμε σε σημεία, συγκεκριμένες στιγμές και απ την ορμή που αγγιζομαστε, απομακρυνόμαστε πάλι,πιο πολύ.
Κάθε κρούση και μεγαλύτερη απόσταση.
Σαν τρελόμπαλες  στα χέρια ενός παιδιού που θέλει να παίξει..να ξεχάσει τον κόσμο..
Η ενηλικίωση θα ρθει.
Θα ρθει;