Η διάγνωση

Ώρες ώρες νιώθω σαν ένα τσουβάλι σακί πατάτες. 

Νιώθω το βάρος μου να τραβιέται προς τα κάτω. 

Τη Γη.

Ίσως με βαραίνει το μέσα μου.

Αυτά που κουβαλάω και προσπαθώ να αποτινάξω. 

Να μείνουν μόνο πούπουλα ανάλαφρα στο εσωτερικό. 

Να ξεγνοιάσω.

Σαν πέρσι

Άμα πάω στο πέρσι μου , βλέπω πόσο άλλαξαν τα μέσα μου.

Πόσο μαλάκωσα και ξέχασα συναισθήματα που τότε νόμιζα κάτι σημαίνουν. 

Τίποτα. Φενάκη.

Νιώθεις όπως εσύ έχεις ανάγκη να νιώσεις την προκειμένη στιγμή.

Είναι δική σου υπόθεση.

Όχι του άλλου.

Ο άλλος ήταν απλά ένας περαστικός.

Ημερολόγιο τοίχου

Τα ξέρεις αυτά τα ποιήματα,τα τετράστιχα, που βάζουν πίσω απ'τις σελίδες του ημερολογίου τοίχου;

Αυτά.

4η Μαΐου

Ο αέρας κοντεύει να πάρει την μπουγάδα σε άλλη πόλη,μην πω χώρα..

Σήμερα,ημέρα απελευθέρωσης..τροπος του λέγειν και φυσάει σαν διαολεμενος ο καιρός.

Κι είχα στο πρόγραμμα πολλά. Αλλά δεν βαριέσαι.

Είναι και η εποχή που εχουν έξαρση οι ιοί. Και τα έντομα.

Σιχαίνομαι τα έντομα. Τις αράχνες λίγο πάρα πανω. Ειναι ανίκητες και αφήνουν το στίγμα τους παντού.

Δεν εξοντώνονται.

Θα βρω όμως τρόπο.

Εξαφάνιση αραχνών και ηλιθίων.