Ο ζογκλέρ με τα πορτοκάλια

Σαν να μην ακουμπάς στο χώμα, μα σαν να'σαι

σε μια μεγάλη σκάλα πάνω,

που κι αύτη σε μια άλλη σκάλα στηρίζεται.

Κι εκείνη το ίδιο, σ'άλλη.

Αναρίθμητες σκάλες,που όνομα αν θέλεις να τους δώσεις,

πες τες φιλοδοξία,οίκτο,αλαζονεία.

Ονομασέ τες φόβο του θανάτου κι άλλον φόβο ετούτον,πιο μεγάλο,της ζωής.

Πες τες οράματα,επιθυμίες,μνήμες δικές σου κι άλλες μνήμες,

εκείνων που σου δώσαν το αίμα και δεν γνώρισες ποτέ σου.

Ονομασέ τες μέρες,πες τες νύχτες και πες τες και Θεό

και Τίποτα και χρόνο και δικαιοσύνη.

Όλα τα ονόματα.

Η κάθε λέξη και μια επικίνδυνη,μεγάλη σκάλα είναι,

κάνοντας ενά πελώριο τρεμάμενο οικοδόμημα από σκάλες

που είναι έτοιμες να πέσουν και που τις κρατάει μονάχα

ετούτης της μικρής σου ύπαρξης η αμείλικτη ισορροπία.

Τάσος Λειβαδίτης

"Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος,

όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο

και τα διαλυτικά σημεία στο "ι"

αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια,

που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο,

που κάνουν την καρδιά να χτυπά

στο λάθος και στα συναισθήματα."

PABLO NERUDA

Η σονάτα του σεληνόφωτος -ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Άφησε με να'ρθω μαζί σου.
Το φεγγάρι απόψε είναι καλο,το φεγγάρι.
Δε θα φαίνεται που ασπρίσαν τα μαλλιά μου.
Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου
Δεν θα καταλάβεις..
Άφησε με να'ρθω μαζί σου.
Όταν 'εχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι.
Αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες
Ενα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου λησμονημένα λόγια,δεν θέλω να τ΄ακούσω.
Σώπα!
Άφησε με να'ρθω μαζι σου!
Λίγο πιο κάτω,ως τη μαντρα του τουβλάδικου.
Ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται η πολιτεια,τσιμεντένια και αέρινη,
ασβεστωμένη με φεγγαρόπετρα.
Άφησε με να'ρθω μαζί σου!
Θα καθησουμε λίγο στο πεζούλι,πάνω στο ύψωμα.Κι όπως θα μας φυσσάει ο ανοιξιάτικος αέρας, μπορεί να φανταστουμε κι ολάς πως θα πετάξουμε.
Δεν εχει σημασία αν φεύγεις ή αν γυρίζεις.
Άφησε με να'ρθω μαζί σου!
Το ξερω πως ο καθένας μοναχος πορεύεται στον έρωτα.
Μονάχος στη δόξα και στον θάνατο.
Το ξέρω! Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί.
Άφησε με να'ρθω μαζί σου!

Ερωτας ειναι η τεχνη του να φευγεις!Το πραγμα θελει μεγαλη προσοχη.Γιατι ο ορισμος ειναι τορπιλι που το παιζει στα χερια του μικρο παιδι.Το παιζει στα χερια του

και δεν ξερει τι ειναι.

Ερωτας ειναι η τεχνη του να φευγεις ετσι,που η σφαγη που θα νιωθεις να ειναι πιο σφαγερη απο τη σφαγη που νιωθει ο συντροφος που αφηνεις.Αν εκεινος ποναει τρεις,εσυ να πονεσεις εννια.

Εδω σε θελω καβουρα,που λενε,να περπατας στα καρβουνα.Χορεψες ποτε σου το χορο του αναστεναρη,χωρις να εισαι αναστεναρης;

Ο ερωτας ειναι γνωση.Οερωτας ειναι ευγενεια και αρχοντια.Ειναι το μειδιαμα της σπαταλης ενος φρονιμου Ασωτου.Πως η φυση οριζει το αρσενικονα γινεται ατελειωτη προσφορα και θεια στερηση για το θηλυκο.Το θηλυκο να κηνυγαει τις τυψεις του.Στον ερωτα ολα γινονται για το θηλυκο.Η μαχη και η σφαγη του ερωτα εχει το νοημα να πεθανεις το θηλυκο και να το αναστησεις μεσα στα λαμπρα ερηπεια των ημερων σου.Παντα μελαγχολικος και ακαταδεκτος...