Άφησε με να'ρθω μαζί σου.
Το φεγγάρι απόψε είναι καλο,το φεγγάρι.
Δε θα φαίνεται που ασπρίσαν τα μαλλιά μου.
Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου
Δεν θα καταλάβεις..
Άφησε με να'ρθω μαζί σου.
Όταν 'εχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι.
Αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες
Ενα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου λησμονημένα λόγια,δεν θέλω να τ΄ακούσω.
Σώπα!
Άφησε με να'ρθω μαζι σου!
Λίγο πιο κάτω,ως τη μαντρα του τουβλάδικου.
Ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται η πολιτεια,τσιμεντένια και αέρινη,
ασβεστωμένη με φεγγαρόπετρα.
Άφησε με να'ρθω μαζί σου!
Θα καθησουμε λίγο στο πεζούλι,πάνω στο ύψωμα.Κι όπως θα μας φυσσάει ο ανοιξιάτικος αέρας, μπορεί να φανταστουμε κι ολάς πως θα πετάξουμε.
Δεν εχει σημασία αν φεύγεις ή αν γυρίζεις.
Άφησε με να'ρθω μαζί σου!
Το ξερω πως ο καθένας μοναχος πορεύεται στον έρωτα.
Μονάχος στη δόξα και στον θάνατο.
Το ξέρω! Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί.
Άφησε με να'ρθω μαζί σου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου