Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010

Δεκέμβρης 1903



Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω -
αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·
όμως το πρόσωπό σου που κραταώ μες στην ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κραταώ μες στο μυαλό μου,
ημέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,


τις λέξεις και τις φράσεις μου πλάθουν και χρωματίζουν
σ'όποιο θέμα κι αν περνώ, όποιαν ιδέα κι αν λέγω.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

5 σχόλια:

  1. . Μετά από μιά σειρά λίγο πολύ "γκρίζων", σκοτεινών κειμένων και ποιημάτων, μέσα από το σημερινό είναι σαν να μπαίνει περισσότερο από μια αχτίδα, μιά μικρή δέσμη Ανοιξιάτικου φωτός.
    . έτσι, περισσότερο από καλό βράδυ, καλή Άνοιξη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι ο ανυπέρβλητος έρωτας που έχουμε ανάγκη όλοι μας!δεν ξέρω για ποιο λόγο!!
    αλλα έχω την αναγκη να νιώθω ερωτευμένη!
    Καλημέρα Γκιώνη!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. . Καλά είναι να μην είναι μόνο η Άνοιξη που κάποτε μάς παρασύρει και μάς ξεγελά, αλλά μιά βαθύτερη απόφαση που να φωτίζει τη ζωή μας κάθε εποχή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. . Και γιατί μαζί με την Άνοιξγ που χάνεται σιγά σιγά, χάνονται οι "χωρίς τίτλο" αναρτήσεις σου ;
    . ...και καθώς το φεγγάρι γεμίζει, θα αναδυθεί η Σονάτα τού Σεληνόφωτος ξανά ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Άργησα πολύ αυτή την φορά..Έφυγε η Άνοιξη!:*

    ΑπάντησηΔιαγραφή