Ο φρονιμιτης μου ξεσάλωσε κι αυτος. Ο αριστερός.
Αυτο το καλοκαίρι μετράω τις μερες σαν φυλακισμένος στο κελί του,περιμένοντας την αποφυλάκιση του. Αλλο ποσο; Άλλοι δυο μήνες και κατι. Εκει στο δυο και κατι πάντα κατι με πιάνει. Το προγραμμα τικαρεται μερα με την ημέρα. Ο Ιούλιος έφυγε ευτυχώς..αξιοθρήνητος. Ο γενέθλιος μήνας μου κατάντησε αξιοθρήνητος. Και μεσα σε ολα και η ξαφνική συνάντηση,το ξαφνικό τηλεφώνημα, οι ξαφνικές εξομολογήσεις και το ξαφνικό ξενέρωμα.
Μη με ξεσυνεριζεσαι. Απλα δεν αντέχω αλλο φόρτο. Τα συναισθήματα ξεχείλισαν..μπούκωσα. Και έσκασε η φούσκα. Ο Σεπτέμβρης πλησιάζει επιτέλους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου